Όταν είχα τελειώσει το περπάτημα γύρω από το Plitvice Lakes, Κροατία, ήταν ώρα να γυρίσω στο ποδήλατο και το κεφάλι στην γενική κατεύθυνση του Ντουμπρόβνικ που είναι που χρειάζεται να πάρετε ένα πλοίο για την Ιταλία ώστε να είναι στο γάμο.
Ευτυχώς, ο δρόμος μου biked νωρίτερα ήταν επικεφαλής σε αυτό ακριβώς την κατεύθυνση. Η πραγματική μέρα ήταν πολύ βροχερή, όταν έφυγα από το εθνικό πάρκο Plitvice του, αλλά μετά από να πάρει υγρός υγρός ποδήλατο μου πίσω από τις αίθουσες, επιτρέψτε μου να το κρύψει μέσα, εγώ κατά κάποιο τρόπο ήταν έτοιμος να χτυπήσει το δρόμο και πάλι. Ήταν λίγα χρόνια μετά τη βόλτα, αλλά ήταν ένα μεγάλο. Το μόνο που έκανε προς Udbina εκείνη την ημέρα η οποία είναι περίπου 40 km. πέρασα από την πόλη της Bjelopolje που ήταν ακόμη μικρότερο από ό, τι Udbina που μου είπαν είναι 200 άτομα.
Αλλά πίσω στο ποδήλατο, όταν έφυγα από Plitvice ήταν βροχερός, και περίπου 20 χλμ στην διαδρομή ο ήλιος βγήκε. Μπορώ να θυμηθώ σαφές ως ημέρα το βλέμμα της που προέρχονται από τα βουνά με δέντρα παντού και για την υπαγωγή σε ορισμένα πολύ ωραία λόφους / πεδινή και βλέποντας ο ατμός αρχίζει να αυξάνεται από το έδαφος, όπου η βροχή είχε. Ήταν καταπληκτικό, και ότι μαζί με το γεγονός ότι ήμουν ποδηλασία κατά μήκος αρκετά ωραία κατά πάσα πιθανότητα, το 30km/hr σε σταθερό συνδετήρα κατά καιρούς γίνονται είναι πραγματικά απολαυστική.
Επειδή αυτό δεν είναι η πιο πυκνοκατοικημένη της Κροατίας, που ήταν ακόμη καλύτερο αφού την έχω τελικά έφτασε στο Udbina. Το turn off για την πόλη σας παίρνει up ένα μικρό λόφο, και το δικαίωμα αυτό πριν από την αριστερή πλευρά υπήρχε ένα εστιατόριο. Καθώς αυτό ήταν το πρώτο σημάδι του πολιτισμού για μια στιγμή, πήγα μέσα και είχε ένα ωραίο καφέ. Θυμάμαι ζητώντας από το πρόσωπο που υπάρχει το όνομα του Μάρκο αν γνώριζε τυχόν δωματίων στο ξενοδοχείο Udbina, και η απάντησή του στην Κροατία ήταν κάτι που σύμφωνα με την οποία κατά πάσα πιθανότητα όχι. Αλλά έκανα μια προσπάθεια anyways.
Μετά την αναχώρηση από το εστιατόριο και να πάρει πίσω για το ποδήλατο, έκανα το μικρό λόφο στο κέντρο του χωριού, και είδα ένα μπαρ με κάποιους ανθρώπους σε αυτό. Λοιπόν, μάντεψε τι, άφησα το ποδήλατό μου με όλους τους σάκους σέλα και όλα τα εργαλεία μου, και κεφάλι για να δούμε τι θα μπορούσα να δω. Ήταν μία από τις περιπτώσεις όπου οι ντόπιοι μου έδωσε κάποιες κοιτάζει σαν να λέει «Τι στο καλό κάνεις εδώ?" Και επάνω στο μπαρ υπήρχαν πολλά παιδιά πίνοντας μπύρα, και μπήκα στη διασκέδαση. Εκεί έτυχε να είναι κάποιου είδους εκλογές συμβαίνει σύντομα στην περιοχή, όπως θυμάμαι όλα τα είδη των αφισών μεγάλων και μικρών παντού στους τοίχους. Ζήτησα από τον τύπο δίπλα μου που μιλούσε αγγλικά αν γνώριζε τυχόν ξενοδοχεία στην πόλη. Είναι λίγο πολύ γέλασε και μου είπε εκεί σίγουρα werne't οποιαδήποτε εκεί. ήμουν λίγο να φοβάται να ζητήσει από τον καυτό κροατική κορίτσι που είχε την τάση της γραμμής αν είχε κανένα πρόσθετο δωμάτιο. Αλλά ο τύπος μου είπε ότι ίσως το εστιατόριο ήμουν σε προηγούμενα μπορεί να έχει ένα δωμάτιο στο πίσω μέρος για το βράδυ. Είπε ότι ορισμένες φορές βλέπει τα μεγάλα φορτηγά που σταθμεύουν εκεί και, ενδεχομένως, οι οδηγοί ήταν μία νύκτα.
Έτσι μετά από μια σύντομη μπύρα, πήγα πίσω κάτω για να Marko, και με κάποιο τρόπο ανακοινώνεται ότι θα ήθελα να περάσετε τη νύχτα, και με κάποιο τρόπο κατάλαβε. Αυτός με πήρε στη συνέχεια σε ένα ανεξάρτητο κτίριο που αρκετά βέβαιος είχε ένα δωμάτιο με 4 κρεβάτια σε αυτή και μια παράθυρο, και αυτό είναι όπου πέρασα τη νύχτα. Υπήρχε ακόμα και ένα ντους κάτω από την αίθουσα, και είχε SUPER ζεστό νερό. Μέχρι αυτό το σημείο, αυτό ήταν το πιο ενδιαφέρον μέρος που είχα ποτέ περάσει τη νύχτα στη ζωή μου. Μπορώ να θυμάμαι όταν πήγα πίσω για να δούμε Μάρκο μετά την έξοδο από την μπάρα, υπήρχαν πολλά άτομα σε unifor στρατού στο εστιατόριο τώρα, και αυτοί κάπως μου creeped έξω. Και αυτό συνέβη τη νύχτα μου στην Udbina, πολύ ήσυχος, και πράγματι επεξεργάστηκε αρκετά συμπαθητική.
Ο Μάρκο μου που αποτελείται από μερικά τρομερά μπέικον και αυγά το πρωί και στη συνέχεια ήμουν μακριά για το ποδήλατο στην Gracac.
Η δεύτερη επίσημη ημέρα της ποδηλασίας σε αυτό το ταξίδι ποδήλατο ήταν από Karlovac Plitvice να. Κατά κάποιο τρόπο, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η ημέρα μου την πρώτη επίσημη μπουν στην πραγματική χώρα της Κροατίας, και ήταν μια μεγάλη ημέρα της ποδηλασίας πράγματι. Ξεκίνησα από αφήνοντας σχετικά νωρίς το πρωί από το ξενοδοχείο στην Karlovac, και ήταν εφοδιασμένο με μερικά τρόφιμα και ποτά από το τοπικό σούπερ μάρκετ. (Το σούπερ μάρκετ εκδρομή ήταν μια σούπερ μεγάλο ταξίδι και αυτή η ίδια. Φάνηκε να συμπληρώνεται με την κομμουνιστική εποχή της γιαγιάς εργασίας Το ταμείο έχει κτλ ... αλλά μεγάλη διασκέδαση για να ελέγξει έξω κανένας το λιγότερο. Και εκεί κυλούσε γύρω από το ποδήλατο εργαλεία μου και τσάντες σέλα δοκιμές τι θα χωράει μέσα)
Μία φορά για τη σέλα, πρώτος στόχος μου ήταν να βρω τον αυτοκινητόδρομο ή δρόμο που ήταν να με πάρει σε όλη τη διαδρομή προς τον προορισμό μου καθημερινά. Αυτό δεν αποδειχθούν όλα πάρα πολύ σκληρά. Στην πραγματικότητα, ο δρόμος ήταν πρόσφατα κατασκευάστηκε νέο «λεωφόρος» και ότι ήταν πράγματι. Είναι was όμορφα πλακόστρωτα, και μια απόλαυση για βόλτα. Αλλά το καλύτερο όλων ήταν η λωρίδα ποδήλατο ήταν πολύ έντονες most από το δρόμο, και ότι η just me που αισθάνομαι great ως I still ήταν starting από αυτήν την ταξίδι ποδήλατο στην Κροατία, και όλα ήταν ακόμα νέος.
Έκανα ένα μεγάλο pit-stop κατά τη διάρκεια ποδήλατο της ημέρας, σε μια πλευρά του εστιατορίου δρόμο. Το εστιατόριο αυτό ήταν ένα με μια τεράστια σχάρα φωτιά φτύνει πρόκειται πιθανώς όλη την ώρα. Η μέρα μου ήταν εκεί, ήταν στη μέση του ψησίματος ενός ωραίο αρνί, το σύνολο του αρνιού όπως καλά. Αυτό ήταν αρκετά μια θεραπεία για να καθίσει σε ένα από τα τραπεζάκια έξω, δίπλα στο ποδήλατό μου, και μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον δρόμο και να είναι σε θέση να παρακολουθούν τις τοπικές κροατικό τύπο μάγειρα μέχρι το αρνί, το οποίο πηγαίνει γύρω από και γύρω μου. πραγματικά ανέβηκε σ 'αυτόν και τον ρώτησα σε λίγες ερωτήσεις, και πήρε μερικά βίντεο με την τηλεοπτική φωτογραφική μηχανή μου από τότε που αυτό ήταν όλα τα νέα για μένα.
Αν δεν εμπίπτει σε καμία βιασύνη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της Κροατίας το ποδήλατό σας, εγώ προτείνω ιδιαίτερα την αποβίβαση από το παράκτιο διαδρομές για λίγες μέρες, και να το δρόμο σας επάνω στο towns mountain και να δείτε τι μπορείτε να δείτε. Ένα εστιατόριο σαν αυτό είναι πάντα ένα σούπερ μεγάλη θεραπεία, αλλά ειδικά αφότου έχετε ποδήλατο ιππασία για αρκετές ώρες το πρωί και θέλετε να απλά διασκεδάσετε και να χαλαρώσετε για περίπου μια ώρα ή έτσι μεσημέρι.
Κατέληξα να διατάσσει τηγανητό πέστροφα και Γαλλικά πατάτες, η οποία ήταν πολύ νόστιμο, και στη συνέχεια πήρε πίσω στη μοτοσικλέτα μου για το υπόλοιπο του βόλτα στην χώρος κατασκήνωσης πριν από την Plitvice Lakes. Αυτό το μέρος της βόλτα με πήρε μέσα από την πόλη της Slunj, η οποία είναι δεξιά από την εθνική οδό, στην πραγματικότητα έχετε δικαίωμα ποδήλατο μέσα στην πόλη, αν είστε επικεφαλής προς την κατεύθυνση που ήμουν. Και το καλύτερο μέρος είναι ότι υπάρχουν όλα τα είδη των καταρρακτών στο Slunj, κάποιες πραγματικά μεγάλο όμορφους καταρράκτες που μπορείτε να δείτε ακόμα και από την εθνική οδό. εγώ δεν σταματούν στην πόλη αυτή, όπως ήταν περίπου 15.00 μ.μ. όταν ήμουν διέρχονται και υπήρξε πράγματι πολύ λίγο θόρυβο και την κίνηση συνεχίζεται. κατσίκια Σχολής ήταν τα πόδια στο σπίτι από το σχολείο, και ορισμένες μεγάλες φορτηγά είχαν κάνει όλα τα είδη του θορύβου, γι 'αυτό ακριβώς που εκτρέφονται για το ποδήλατο ιππασία δεξιά κατευθείαν.
Τελικά, προς το τέλος της το απόγευμα, έκανα καθόλου στο χώρος κατασκήνωσης που έψαχνα. Οδήγησα για το, και βρήκα την υποδοχή / τμήμα διοίκησης, και αγόρασε μία διανυκτέρευση με σκηνή και, στη συνέχεια μακριά στα λουτρά περιπλανήθηκα . Ο χώρος κατασκήνωσης ίδιος ήταν πραγματικά πολύ μεγάλη, υποθέτω ότι θα μπορούσε να φιλοξενήσει μερικές χιλιάδες κατασκηνωτές αν ήταν στη μέση του καλοκαιριού σε περιόδους αιχμής. Ένα πράγμα όμως, αυτό δεν είναι χώρος κατασκήνωσης ήταν γεμάτη με ιδιωτικές κατασκηνώσεις, όπως είχα συνηθίσει να είναι από στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν περισσότερο σαν αγρούς, όπου μπορείτε διάλεξε ένα σημείο για το χόρτο να στήσετε τη σκηνή σας. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ήταν μια χαρά, μπορώ να ρυθμίσω το ποδήλατό μου επάνω δίπλα σε ένα δέντρο, pitched τη σκηνή και, στη συνέχεια από την ντους.
Αυτή ήταν η πρώτη πλήρης μέρα για μένα στη νέα χώρα της Κροατίας. Επίσης, αυτό επρόκειτο να είναι η πρώτη επίσημη ημέρα μου μοτοσικλέτα τουρισμού, EVER. Εικασία μου είναι ότι αν έχεις ποτέ πάει σε έναν γύρο ποδήλατο, μπορείτε να θυμηθείτε σας πρώτα ημέρες αρκετά καταριέται καλά. Αυτό σίγουρα είναι η περίπτωση για μένα.
Η μέρα ξεκίνησε νωρίς το πρωί, ίσως γύρω από επτά. Ξύπνησα στον ξενώνα νέων που πέρασα τη νύχτα σε, έκανε ένα γρήγορο ντους, και έτρωγαν το γεύμα μου κάτω στην περιοχή καφετέρια με κάποια άλλα άτομα. Εγώ σίγουρα δεν πάρει το καλύτερο ύπνο τη νύχτα, αλλά ότι αυτά θα πρέπει να περιμένουμε με τόσο μεγάλο change time και ένα new place κλπ ..., αλλά αυτό δεν ήταν ενοχλεί εμένα ένα κομμάτι. εγώ έπρεπε να το κάνει στην Ντουμπρόβνικ για να προλάβω το πλοίο και το κεφάλι μέχρι τα έναν γάμο στη Σικελία, και το χρόνο και την απόσταση ήταν η ουσία. Έτσι, εκτός πήγα, έξω η πόρτα με το ποδήλατό μου όλα φορτώνονται επάνω, σακίδια για σέλες επισυνάπτεται στο ράφι, και ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Επίσης, ένα κράνος μου κεφάλι.
Όπως συμβαίνει κατά πάσα πιθανότητα, σε κάθε πρωτεύουσα του πλανήτη μας, νωρίς το πρωί είναι μια σκληρή στιγμή που θα ποδηλασία γύρω, ειδικά εάν δεν ξέρετε την περιοχή σε όλα. Έψαχνα σε μεγάλο χάρτη μου της χώρας, και προσπαθώντας να καταλάβω πώς να φτάσετε στο Karlovac. Αυτή ήταν η πόλη που ήλπιζα να κάνει να να περάσουν τη νύχτα. Φαίνεται να είναι μια δυνητικά 30-40 χιλιόμετρα ποδήλατο για όλη την ημέρα η οποία δεν είναι πάρα πολύ, αλλά ένα καλό ζεστό επάνω για την πρώτη μου μέρα στο δρόμο.
Δεδομένου ότι η τύχη θα το είχε, θα ήθελα να γλείφουν το πεζοδρόμιο στην πόλη του Ζάγκρεμπ εντός πρώτα 30 λεπτά μου ξεκινώντας ποδήλατο πρώτη μέρα μου. Αυτό είναι σωστό, πρώτον συντριβή μου, και σε απόσταση μόνο συντριβή μου (5 χρόνια αργότερα), αλλά ένα μικρό συντριβή κανένας το λιγότερο. Ήμουν ιππασίας κάτω ένα πεζοδρόμιο, και υπήρχαν όλα τα είδη των ανθρώπων σε μια μικρή περιοχή ετοιμάζεται να επιβιβαστεί σε ένα λεωφορείο, και στη συνέχεια, το επόμενο πράγμα που ήξερα ήταν ήμουν κλάση πάνω κλιπ ποδήλατο εξακολουθεί να επισυνάπτονται. Δεν έχει ένα υψηλό κατάσταση ταχύτητα, αλλά ενοχλητική σε σημείο όπου πήδηξε δεξιά πίσω στο ποδήλατο και επιτάχυνε μακριά με μερικά μικροσκοπικά μικρές γρατζουνιές. Αυτό που συνέβη ήταν μια πραγματική ερασιτεχνικό λάθος. τσάντες ποδήλατο Mike που προεξέχουν για ένα πόδι και στις δύο πλευρές, στην πραγματικότητα έπληξε το τοίχοι κτιρίων στα δεξιά μου και με ανάγκασε για να πάνε προς την αντίθετη κατεύθυνση και προς τα κάτω πήγα. Δεν είναι μεγάλη υπόθεση, μικρές αίματος, και μερικές μικρές γρατζουνιές. Έτσι, μόλις έξω από το Ζάγκρεμπ, μου είχε αρχίσει να πάρετε μια πραγματική αίσθηση για το τι θα πει να είναι σε μια ξένη χώρα. Όλες οι μόνοι, με ένα μεγάλο ποδήλατο βουνού, μεγάλη ταχύτητα, και μια φωτογραφική μηχανή ή δύο για να κάνετε κάποια τεκμηρίωση. Ι θυμάμαι κοιτάζοντας γύρω σε όλο το μήκος, προσπαθώ να καταλάβω τι στο καλό η συμφωνία ήταν με τους ντόπιους. Υπήρξαν τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα για να εξετάσει. Δεν ήταν πάρα πολύ καιρό μέχρι να ήμουν έξω από την πρωτεύουσα και αισθάνθηκε σαν να ήμουν σε χωράφια για τα καλά. Αυτό είναι σωστό, μικροκαλλιεργητές πόλη ολόγυρα. ηλικιωμένων ατόμων, οι οποίοι έδειχναν να είναι 80 ετών, που κάνουν την εργασία πεδίου, σαν να ήταν ακόμη στα είκοσί τους. Ήταν ένα θέαμα που βλέπει. Και το πράσινο ήταν πολύ μεγάλη. Η wasn μ 'όλα τα σβήσει ζιζάνια παντού, όπως είχα συνηθίσει σε μεγάλο μέρος της Καλιφόρνια.
Όπως μπορείτε να φανταστείτε, υπάρχουν πάντα έρχεται μια στιγμή όπου θέλετε να κάνετε ένα γρήγορο pit stop. Για μένα, δεν ήταν πάντα περίπου χρειάζεται κάτι για να φάει, ή μια ερώτηση να θέσω. Ήταν περισσότερο για την επιθυμία να μπω σε κάποια μικρή κατάστημα και να παραγγείλουν ένα ποτό ή καφέ, και μόνο για να μιλήσουν με όποιον ήταν εκεί, και να προσπαθήσει να μάθει ποια είναι η συμφωνία ήταν όπου ήμουν σε. Αυτό ήταν πάντα διασκεδαστικό για μένα στην Κροατία, και συνέχισε να έχει τόσο πολλή διασκέδαση παντού αλλού. Αλλά, όπως αυτό εξακολουθεί να είναι η πρώτη μου μέρα, ήμουν πάντα κλειδώνοντας το ποδήλατό μου, φροντίζοντας να κρατήσει ίντσες διαβατήριό μου μακριά μου ανά πάσα στιγμή, και πάντα να ελέγξει το κάθε ύποπτο άτομο.
Μετά από περίπου 20 χιλιομέτρων, ήταν τελικά η ώρα του φαγητού. Έτσι, είδα ένα μικρό μικρό εστιατόριο στην πόλη της Klinca Σέλα. Έγραψα κάτω στο χάρτη μου ότι είχα αρνί εκεί, και δεν ήταν στην πραγματικότητα το αγαπημένο μου γεύμα του ταξιδιού. Ήταν πραγματικά πραγματικά ξηρό όπως θυμάμαι, αλλά ήταν μια θεραπεία για να είναι σε τόσο μικρό χώρο στο πλάι του δρόμου, οπότε εγώ δεν ενδιαφερόμαστε για τα τρόφιμα σε όλα. Και ήταν πάμφθηνος, οπότε ήταν όλοι μια καλή μνήμη. Όμως, μέσα σε λίγα λεπτά ακόμα, ήμουν πίσω στο ποδήλατο και κατευθύνθηκε προς Karlovac επιτέλους.
Όταν τελικά τα κατάφεραν στην πόλη, δεν ήμουν βέβαιος πού να πάει για την υποβολή της. Δεν είχα μάθει κανένα κροατικό σε αυτό το σημείο, έτσι ώστε επικοινωνία μου ήταν στα αγγλικά, ή στη νοηματική γλώσσα στην οποία και εγώ δεν ξέρω. Μετά ιππασία γύρω για περίπου μια ώρα, ήρθα σε ένα μικρό ξενοδοχείο, και εκεί, αποφάσισα να περάσουν τη νύχτα. Όπως θυμάμαι, το κόστος ήταν περίπου $ 50 για τη νύχτα, και που παρέμεινε ακριβότερο κατάλυμα μου για ολόκληρο το ταξίδι. Το καλύτερο μέρος αυτού ήταν γνώρισα κάποιον που εργάστηκε εκεί ονομάζεται Μάρκο και μίλησε άριστα αγγλικά. Και οι δύο πήγαν έξω και είχε ένα ποτό αργότερα εκείνο το βράδυ και τον είδα ακόμα και πάλι το πρωί. Marko θα θεωρούν ότι είναι η πρώτη μου Κροατικά φίλος. Και καθώς δεν μπορούν να περιμένουν, τόσο Marko και έχω πιθανώς μέσω e-mail και πίσω πάνω από 50 φορές τα τελευταία πέντε χρόνια. Είναι από Karlovac, και είναι μουσικός εκεί. Αυτός, καθώς σχεδιάζει την παντρεύεται σε μια κορίτσι από το Ζάγκρεμπ, τον Ιούνιο του 2010. congrats λοιπόν να σας Marko.
Όσο για την ίδια η πόλη, δεν μπορώ πραγματικά να πω ότι είδα πάρα πολλά από Karlovac, έκανα βόλτα με το βίντεο κάμερα μου την ημέρα που έφτασα το βράδυ και πήρε κάποια πλάνα. Αυτό που θυμάμαι ήταν ότι φάνηκε να είναι αρκετά ένα κομμάτι μιας στρατιωτικής πόλης τύπο. Και επίσης εκεί φάνηκε να είναι κάποια κτίρια που έμοιαζαν να καταστρέφονται από τον πόλεμο ή ήταν απλώς χρεωκοπημένο επάνω άσχημα. Ορισμένες δομές φαινόταν άρεσε είχαν βομβαρδιστεί με το όχι πάρα πολύ πρόσφατο παρελθόν. Και εκεί Ήταν ένα καλό ποσό των γκράφιτι στους τοίχους μερικά πάρα πολύ. Η μπιραρία πήγα ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα. Εγώ δεν απεργία μέχρι οποιασδήποτε συνομιλίας με οποιοδήποτε ντόπιους εκεί, αλλά αυτό ήταν απλά πάρα πολύ ωραία. Όλοι φαίνονταν να είναι σε μια ευχάριστη διάθεση και Ελπίζω να το κάνει πίσω εκεί κάποια μέρα για να επισκεφθείτε με Marko και την οικογένειά του.
Ορεινή ποδηλασία Όροι από το Ζάγκρεμπ για την Karlovac είναι άριστες. Οι δρόμοι είναι καλά φυλάσσονται, και υπήρχαν πολλά μέρη για να σταματήσει για ποτό και φαγητό στο δρόμο. Θυμάμαι με ημι επικίνδυνη σύγκρουση με μια κυνηγητό σκύλου, αλλά δεν ήταν αρκετά γρήγορη να πάρει για μένα, ήμουν πετάλι αρκετά σκληρά μια φορά έσπασε έξω από τον ύπνο του και έτρεξε πίσω μου, όμως.
Ήταν το τέλος του Μαΐου το 2005, όταν εγώ biked από Gracac να Σελ. Στόχος μου ήταν να πάρει όλα ο τρόπος για να Novalja επειδή αυτό ακούγεται σαν μια σοβαρή πόλη διασκεδαστικό μέρος για το νερό, ή τουλάχιστον αυτό το βιβλίο οδηγό που ανέλαβε να είναι έξω. Αλλά, βεβαίως, ποτέ δεν ξέρετε πραγματικά τι οτιδήποτε πρόκειται να είναι όπως και μέχρι να το κάνετε μόνοι σας όταν είστε σε ένα ταξίδι ποδήλατο.
Όπως έχω περάσει τη νύχτα στο Gracac, εγώ shoved έβγαλα σχετικά νωρίς το πρωί, και θυμάμαι πως θα αυξηθεί μέχρι και ορισμένα σοβαρά λόφους πριν τα πράγματα εξελίχθηκαν προς τα κάτω. Δεν ήταν τόσο πολύ δάσος που ήταν πιο άγονες κόκκινο ορεινές περιοχές όπως θυμάμαι, και ήταν πολύ όμορφο. περισσότερα σημαντικότερο, υπήρχαν λίγα εάν οποιαδήποτε οχημάτων στο δρόμο μαζί μου. Αυτή ήταν συνήθως συμβαίνει στα περισσότερα από την Κροατία, και αυτό είναι ένα από τα καλύτερα μέρη της ποδηλασίας σε αυτό το φοβερό χώρα. Δεν κυκλοφορίας των οχημάτων σας σημαίνει μπορεί πραγματικά να ακούσω τι η φυσική ζωή και οι ήχοι, και αυτό μου έδωσε επίσης μια αίσθηση ότι πραγματικά από το δίκτυο κατά καιρούς.
Αυτό το τμήμα της ποδηλασίας ήταν γεμάτη με μια τεράστια ανηφόρα και στη συνέχεια μια μαζική κατάβαση προς την Αδριατική Θάλασσα. Μόλις πλησίασε στο κάτω μέρος της κατηφορικό μέρος, τα πράγματα άρχισαν να πάρει κάπως σκληρές. Υπήρξε κάποιο είδος ημι οδοποιίας σε εξέλιξη πριν από την πήρα σε Maslenica, και το πεζοδρόμιο δεν ήταν πάρα πολύ καλό. Κάνοντας μια αναδρομή στο ταξίδι, αυτή ήταν μία από τις πρώτες φορές που οι συνθήκες του δρόμου ήταν υπο par πράγματι, έτσι ήταν κάπως συναρπαστικό να είσαι ποδηλασία σε κάποια άσχημη οδική τελικά. περίμενα αυτό το πολύ πιο συχνά, αλλά μέχρι εκείνο το σημείο ακριβώς δεν συνέβη ποτέ.
Η cuttof να πάτε στο Ζαντάρ ήταν ένα άλλο σημαντικό σημείο διέλευσης στο ποδήλατο της ημέρας. Πήρα και αρκετό καιρό και κατάλαβα πάνω στον χάρτη πού να πάει το κεφάλι προς Pag νησί, και στην πραγματικότητα, υπήρξε κάποια πραγματικά μεγάλη ενδείξεις γι 'αυτό σίγουρα δεν ήταν και τόσο δύσκολη.
Θυμάμαι τη διακοπή σε ένα μικρό εστιατόριο σε μια πόλη που θα μπορούσε να κληθεί Razanac ή Miletici Είναι. Ήταν ένα ξενοδοχείο / bed and breakfast τόπο τύπου, και κάθισα έξω, όπου υπήρχε ένα άλλο ζευγάρι και είχε γεύμα. Ήμουν πολύ πεινασμένος και αυτό ακριβώς Αποδείχθηκε ότι ο τόπος αυτός ήταν που εξυπηρετούν το νέο αγαπημένο μου γεύμα. ζυμαρικά θαλασσινών ή Μακαρόνια Fruti de Mare. Αν και η Κροατία είναι πολύ διαφορετική από ό, τι η Ιταλία με πολλούς τρόπους, υπάρχουν κάποιες ομοιότητες καθώς επίσης και. Ένα πράγμα που είναι σίγουρο είναι ότι η κροατική μαγειρεύει σίγουρα γνωρίζουν πώς να κάνουν τα ζυμαρικά με θαλασσινά. Αυτό για πολλές ημέρες μετατράπηκε σε από το μεσημεριανό γεύμα και δείπνο. Μετά από μια μακρά πρωί ή το απόγευμα για το ποδήλατο, υπάρχει κάτι που λέγεται για να καθίσετε σε κάποιο μυθικό ζυμαρικά με θαλασσινά φρέσκο καλαμάρι / μύδια / mussles και χτένια και τα ψάρια μικτά μέσα μπορώ να το δοκιμάσετε τώρα, και η τιμή ήταν πάντα περίπου 30 κούνα, ή $ 5 κατά τη χρονική στιγμή.
Ένα πράγμα που σημειώνει, ήταν σε αυτό το εστιατόριο, άρχισα να παρατηρώ ότι ο καιρός ήταν αλλάζει. Δεν έπαιρνε πολύ συννεφιά ή βρέχει, αλλά ήταν πολύ πολύ να πάρει WINDY!. Προς το σημείο όπου έπρεπε να αρπάξω χαρτοπετσέτα μου στα ανοικτά των έδαφος και ανησυχούσε ότι το ποδήλατό μου θα πέσει πάνω απ 'όπου είχε τον συχνά. Αλλά, φυσικά, δεν σκέφτηκα τίποτα αυτού του ανέμου.
Μετά το γεύμα, πήρα πίσω στο ποδήλατο μου, και σχεδίαζε, σχετικά με το πάνω να Pag Island και τελικά να Novalja ή κάπου ενδιάμεσα. Δεν ήταν πάρα πολύ καιρό έως ότου ο αέρας φυσούσε τόσο πολύ που άρχισα να πρέπει να κλίνει προς το δικαίωμα να μείνει ακριβώς πάνω στο ποδήλατο. Αυτό ήταν σίγουρα κάτι νέο για μένα.
Και τότε ήρθε σε ένα σημείο όπου ήρθα γύρω στροφής και η γη / τείχος που ήταν στα δεξιά μου πήρε κάτω και ήμουν πολύ περισσότερο εκτεθειμένη στον άνεμο που πετούσε από την, και με κάποιο τρόπο, κοίταξα προς την Αδριατική που επρόκειτο να μου αριστερά, και τα γυαλιά ηλίου μου πέταξε από το πρόσωπό μου σε περίπου 30 μίλια ανά ώρα, ανέβηκαν πριν πάνε κάτω, και πιθανότατα προσγειώθηκε περίπου 200 μέτρα μακριά από μένα και δεν έχουν ποτέ δει ξανά. Επίσης, αυτή τη στιγμή, ήμουν επικαλυπτόμενα ποδήλατό μου την πλευρά του δρόμου, και κλίνει προς τα δεξιά (πάνω από τον τρόπο) μόνο για τη διατήρηση είναι σε όρθια θέση. Ο άνεμος έπρεπε να έχουν πνέει 50-60 μίλια ανά ώρα ή περισσότερο τώρα, και ήμουν πραγματικά πανικοβλήθηκαν και δεν είναι σίγουρος τι να κάνω. Ο μικρός έκανε Ξέρω, αυτό ήταν μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τη γέφυρα που περνά Σελ νησί. Και, υπήρξαν αρκετές ποδηλάτες μοτοσυκλέτα που δεν είχαν τη δυνατότητα να περάσει πάνω από τη γέφυρα, λόγω του ισχυρού ανέμου. Έχουν ένα περίπτερο λίγο bridgetakers , όπου ένα παλαιότερο κροατικό άνδρας περίμενε και λέει όλα τα 2 τροχοφόρα οχήματα για να σταματήσει και να πάει πίσω. Είχα την τύχη να έχουμε κάποιον που ήταν σε αναμονή τρέχουν έξω και να με βοηθήσει να πάρετε για την ασφάλεια (που ήταν πίσω από αυτή τη μικρή καλύβα bridgetakers και έξω από το άνεμος). Έτσι εκεί ήμαστε, θυμάμαι έναν τύπο Frech, ο οποίος ήταν επίσης για το ποδήλατο, καθώς και μερικά παιδιά μοτοσικλέτα. Ένα από τα παιδιά μοτοσικλέτα πήρε το όνομά του Josef, και αυτός με βοήθησε σε σημαντικό βαθμό. Είναι πράγματι κατείχε εστιατόριο στο Novaja που είναι πού ήθελα να πάω, και μου είπε ένας φίλος του ήταν για να τον πάρει σε ένα φορτηγό και θα μπορούσα πακέτο ποδήλατό μου εκεί επίσης, αν μου άρεσε. Λοιπόν, εγώ τον πήρε επάνω της προσφοράς ( αυτή ήταν η πρώτη μου φορά που ταξιδεύουν με κάτι άλλο εκτός από ποδήλατο ή βάρκα μέχρι στιγμής για το ταξίδι)
Όλα λειτούργησαν στο τέλος. Έκανα να Novalja, βρήκε ένα σπίτι να νοικιάσει ένα δωμάτιο σε (μικρά τύπο που ονομάζεται Μάρκο έζησε εκεί και μου πήρε περίπου) και έχω σταματήσει ακόμη και σε εστιατόριο του Josef πρώτη νύχτα μου και έφαγε μαζί του και τους φίλους του , δεν θα επιτρέψτε μου να πληρώνουν ούτε ένα λεπτό, όπως είναι το σύνηθες Κροατίας τρόπο.
Αποφάσισα να μείνω λίγες μέρες στην Novaja, και κρέμασαν έξω με μερικούς από τους ντόπιους, κυρίως του Μάρκο φίλους, ακόμη και έπαιξε μερικά μπάσκετ μαζί τους, κλώτσησε πισινό μου, αλλά εγώ κατηγορώ ότι για μένα έχει να παίξει σε σανδάλια. Και φυσικά, Έφαγα λίγο τυρί Σελ. Αυτό είναι ένα τυρί πρόβειο αλμυρή ότι οι ντόπιοι είναι πολύ υπερήφανοι.
Εδώ είναι οι κατευθύνσεις και οδηγίες για το πώς να μαγειρεύουν τα ψάρια wahoo. Πιάσαμε μερικά wahoo πριν από λίγα χρόνια στο Μεξικό, και είχαμε ακούσει ότι ήταν ένα από τα καλύτερα ψάρια για να μαγειρέψουν, έτσι ώστε να είναι αυτό που κάναμε. Και αγόρι έκανε καλή γεύση. Όπως επίσης, είναι τόσο εύκολο για το μαγείρεμα, είστε σίγουρα θα αγαπήσετε τη γεύση αυτού του εξαιρετικού λευκού ψάρι σάρκα.
Αν έχετε ήδη το wahoo τεμαχισμένο σε φιλέτο, τότε πάρτε το φιλέτο και το κόβουμε σε κομμάτια τα οποία είναι 1 1 / 2 ίντσες μήκος. Τότε, τι μπορείτε να κάνετε είναι να πάρετε απλά ένα μικρό μπολ με αλεύρι και ελαφριά βουτιά του wahoo φιλέτα στο αλεύρι. Αυτό είναι λίγο πολύ αυτό. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μαγειρέψουν τα ψάρια τώρα. Αυτό που κάναμε, είναι χρησιμοποιήσαμε την τακτική παλιό τηγάνι και να θέσει σε μερικές λιωμένο βούτυρο. Όσον αφορά τη θερμότητα και στη συνέχεια μέχρι το τηγάνισμα των ψαριών μέχρι το εξωτερικό είναι ένα ωραίο χρώμα του καφέ είναι όλα όσα χρειάζεται να κάνω και μετά το wahoo είναι έτοιμο να φάει. Ότι πόσο εύκολο μπορεί να είναι να μαγειρέψουν πραγματικά καλή wahoo γευσιγνωσία σχετικά γρήγορα χωρίς να πάρει την τεχνική και περίπλοκη.
Μια άλλη τεχνική που προσπάθησε επίσης ήταν πήραμε κάποια vinagrete σάλτσα σαλάτας και να το βάλετε στο φιλέτο wahoo. Στη συνέχεια, κάναμε την ίδια διαδικασία εμβάπτιση του φιλέτων στο αλεύρι και στη συνέχεια να τα τηγάνισμα επάνω. Αυτό ήταν επίσης πολύ νόστιμο και προστίθενται μερικές διαφορετικές γεύσεις για τα ψάρια wahoo.
Πηγαίνοντας σε ένα ποδήλατο περιοδεία σε τακτική ποδήλατο με σέλα σακούλες στην Αργεντινή είναι ένα ταξίδι για να πούμε το λιγότερο. Αυτό ήταν το δεύτερο ταξίδι μου ποδήλατο της ζωής μου, και ένα έχω υπέροχες αναμνήσεις του. Νομίζω ότι θα ήταν ίσως δύσκολο να βρεθεί κάποιος ο οποίος έχει τρομερό αναμνήσεις από κάθε ταξίδι ποδήλατο καθώς τείνουν να είναι η καλύτερη στιγμή της ζωής σας.
Αργεντινή είναι μια τεράστια χώρα. Μην ξεγελιέστε με άλλο τρόπο. Δεν είμαι ένας για να κάνει πολύ σχεδιασμό, και κατά κάποιο τρόπο πλήρωσα το τίμημα για την έλλειψη σχεδιασμού μου. Αλλά και με άλλους τρόπους, ήταν όλα μέρος της εμπειρίας.
ποδήλατο περιοδεία μου ξεκίνησε με την προσγείωση του αεροπλάνου στο αεροδρόμιο Μπουένος Άιρες. Για κάποιο λόγο, κάθισα δίπλα σε ένα κορίτσι για την βόλτα αεροπλάνο από το Χιούστον, και πέρασε μου ένα υπνωτικό χάπι που ήταν, επίσης, τη λήψη. Δεν ανήκω σε να πραγματοποιεί αιφνιδιαστικές χάπια από τους άλλους, αλλά αυτό λειτούργησε καλά. Ι κυριολεκτικά ξύπνησα μόλις μισή ώρα πριν το αεροπλάνο ήταν προσγείωση ... αρκετά εντυπωσιακό υπνωτικά χάπια.
Μόλις στο έδαφος, ήρθε η ώρα να πάρει προσανατολισμένο στο αεροδρόμιο και να βρει το αίτημα αποσκευές. Αυτό δεν ήταν πάρα πολύ σκληρά, και χάρτινο κουτί μου ποδήλατο ήταν εκεί σε ένα κομμάτι χωρίς καμία τρύπες σε αυτό με Ritchey ποδήλατο βουνού μου. Ι που δύο σακίδια για σέλες μου και κίτρινο ξηρό τσάντα μου επί του σκάφους, όπως μεταφέρουν στις αποσκευές. Ακριβώς σε περίπτωση που το ποδήλατο δεν το κάνει, εγώ υπήρχαν πάντοτε θα μπορούσα εύκολα να αγοράσετε ένα νέο ποδήλατο και να φύγουμε από εκεί, αλλά φυσικά αυτό δεν ήταν αναγκαία .
Όπως έκανε έξω στην Αργεντινή για πρώτη φορά, συνάντησα γρήγορα ένας οδηγός ταξί ο οποίος συμφώνησε να αναλάβει όλες τις αποσκευές μου, κουτί ποδήλατο και όλα αυτά μέσα σε μικρό αυτοκίνητο του. Μιλώ αξιοπρεπή ισπανικά, οπότε είπα να με πάρει σε μια πόλη περίπου 100 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Του είπα ότι δεν φρόντισα, όπου, μόλις μερικά μικρή πόλη όπου θα μπορούσα να περάσω τη νύχτα. Μου είπε ότι θα με πήγαινε σε San Antonio de Areco. είπα μεγάλη. Και πήγαμε .
Είναι κάπως από ένα περίεργο συναίσθημα που αρχίζει ένα ταξίδι ποδήλατο στην Αργεντινή εντός ενός ταξί χωρίς διακριτικά με έναν οδηγό ταξί που ονομάζεται Αριέλ Camacho και την κλάση ενός μεγάλου σούπερ πρωτεύουσα. Αλλά, όπως δεν μου αρέσει ποδήλατο σε πολυσύχναστη πόλεις με τόνους κυκλοφορίας, αυτή ήταν η επόμενη καλύτερη επιλογή, και μόνο για περίπου $ 20 κόμιστρο ταξί, ήταν καλά αξίζει τον κόπο. Όταν φτάσαμε στο San Antonio de Areco, με πήρε στο "Tourism Center" και αυτός που διοργανώνονται για να μείνω με έναν γυναίκα για τη νύχτα σε ένα ενοικιαζόμενο δωμάτιο για περίπου $ 10. Η γυναίκα ήταν τόσο ωραία, αυτή ακόμη και με έκανε ένα έξοχο πρωινό το πρωί. Επίσης, ο οδηγός ταξί μου συμφώνησε να λάβει θέση το ποδήλατό μου μαζί του, και μου έδωσε την επιχείρησή του κάρτα έτσι θα μπορούσα να του τηλεφωνήσω για να ανακτήσετε κουτί μου όταν επέστρεψα στην πρωτεύουσα μέσα σε τρεις εβδομάδες. Και φυσικά ήθελε άλλο εισιτήριο για το αεροδρόμιο (η οποία πήρε!)
