Toen ik klaar was lopen de meren van Plitvice, Kroatië, werd het tijd om weer op de fiets en het hoofd in de algemene richting van Dubrovnik waar ik nodig om een ferry te nemen naar Italië te maken op de bruiloft.
Gelukkig, de weg die ik eerder gefietst werd geleid in precies die richting. De eigenlijke dag was nogal regenachtig toen ik het nationale park van Plitvice links, maar na het krijgen van mijn natte drassige fiets weer uit de kamer lieten ze mij in de stash, ik heb een of andere manier was klaar om de weg weer op te raken. Het is al een paar jaar geleden sinds de rit, maar het was een geweldig. Ik maakte het alleen maar om Udbina die dag dat is ongeveer 40 km. passeerde ik door de stad Bjelopolje die was nog kleinere dan Udbina die ik kreeg te horen is 200 personen.
Maar terug naar de fiets, toen ik Plitvice verliet was het regenachtig, en ongeveer 20 km in de rit kwam de zon tevoorschijn. Ik kan me herinneren klaar als de dag van de blik van die uit de bergen, met overal bomen en het maken van in sommige werkelijk aardige glooiende heuvels / vlakke land en het zien van de stoom begint te stijgen van de grond waar de regen was geweest. Het was geweldig, en dat samen met het feit dat ik was heel mooi fietsen langs bij 30km/hr waarschijnlijk over op een constante clip gemaakt op keer het echt leuk.
Aangezien dit niet het meest bevolkte deel van Kroatië, het werd nog mooier toen ik eindelijk aangekomen bij Udbina. Het uitschakelen van de stad brengt u een kleine heuvel, en vlak voordat het op de linkerkant was er een restaurant. Als Dit was het eerste teken van beschaving voor een tijdje, ging ik naar binnen en had een lekkere koffie. herinner ik me de persoon die er de naam Marko vraag of hij wist van de kamers in het Udbina, en zijn antwoord was iets in Kroatië om het effect van waarschijnlijk niet. Maar ik deed een poging anyways.
Na het verlaten van het restaurant en terug te keren op de fiets, ik heb het op de korte heuvel in het centrum van het dorp, en zag een bar met een aantal mensen in. Dus, wat denk je, heb ik mijn fiets met alle tassen en alle links mijn spullen en ging op weg om te zien wat ik kon zien. Het was een van die situaties waar de lokale bevolking gaf mij een staart als om te zeggen: "Wat in vredesnaam doe jij hier?" En tot aan de bar waren er meerdere jongens bier drinken, en ik deed mee aan het plezier. Er is er gebeurd met een soort van verkiezing gebeurt binnenkort in de regio, als ik me herinner van allerlei grote en kleine posters op de muren. vroeg ik de man naast me die Engels sprak als hij wist van geen hotels in de stad. Hij vrij veel lachte en vertelde me dat er zeker geen werne't daar. Ik was een beetje te bang om de hete Kroatische meisje dat was het verzorgen van de bar te vragen of ze nog een extra kamer. Maar de man vertelde me dat misschien het restaurant was ik misschien eerder een kamer in de rug voor de nacht. Hij zei dat hij soms zijn er grote vrachtwagens geparkeerd en potentieel ziet de chauffeurs waren de besteding van de nacht.
Dus na een korte bier, ging ik terug naar beneden naar Marko, en een of andere manier meegedeeld dat ik wilde om de nacht door te brengen, en een of andere manier begreep hij. Hij nam me mee naar een vrijstaand gebouw dat zeker genoeg een kamer met 4 bedden erin en had een venster, en dat is waar ik de nacht doorbracht. Er was zelfs een douche op de gang, en het was SUPER warm water. Tot op dit punt, was dit de meest interessante plek die ik ooit had de nacht doorgebracht in mijn leven. Ik kan herinneren wanneer ik terug ging naar Marko zien na het verlaten van de bar, er waren meerdere mannen in het leger van gelijkvormigheid in het restaurant nu, en ze nogal creeped me uit. En dat was mijn nacht in Udbina, mooi rustig, en eigenlijk heel mooi uitgewerkt.
Marko maakte me some awesome spek en eieren in de ochtend en toen was ik korting op de fiets te Gračac.
De tweede officiële dag van het fietsen op deze fiets reis was van Karlovac naar Plitvice. In sommige opzichten kan dit worden beschouwd als mijn eerste officiële dag krijgen in het werkelijke land van Kroatië, en het was een grote dag van de fietsen inderdaad. Ik ben begonnen door verlaten relatief vroeg in de ochtend vanuit het hotel in Karlovac, en werd opgeslagen en wat te eten en drinken uit de plaatselijke supermarkt. (De supermarkt excursie was een super grote reis op zich. Het leek gevuld te worden met communistische tijdperk oma's werken de caissière staat etc ... maar erg leuk om te controleren toch. En daar was ik rond in mijn rollen fietsen vistuig en zadeltassen testen wat zou passen binnen)
Eenmaal op het zadel, mijn eerste taak was om de snelweg of over de weg, dat was om me helemaal naar mijn dagelijkse bestemming te vinden. Dit bleek niet al te hard eigenlijk., De weg was een recent gebouwde nieuwe "snelweg" en dat het inderdaad was. Het was keurig geplaveid, en zijn een lust om te rijden op. Maar het beste deel van al was het fietspad was goed aangegeven het grootste deel van de weg, en dat maakte me gewoon een goed gevoel als ik nog beginnen uit deze fietstocht in Kroatië, en alles was nog nieuw.
Ik maakte een goede pitstop tijdens de fiets de dag rit op een kant van de weg restaurant. Dit restaurant was een met een enorme spit barbecuehaard gaat vermoedelijk de hele tijd. De dag dat ik er was, waren ze in het midden van het roosteren van een mooie lam, lam als het gehele goed. Dit was nogal een traktatie te zitten aan een van de tafels buiten, naast mijn fiets, en een paar honderd meter van de weg en kunnen de lokale Kroatische man horloge bak de lam, dat was rond en rond gaan. Ik ging eigenlijk naar hem toe en vroeg hem een paar vragen, en nam een aantal video met mijn videocamera omdat dit allemaal nieuw voor mij.
Als je geen haast tijdens uw fietstocht Kroatische, ik zeer raden het afstappen van de kust routes voor een paar dagen, en je weg naar boven in de bergdorpen en zien wat je kunt zien. Een restaurant als dit is altijd een super grote traktatie, maar vooral nadat u de fiets gereden voor een paar uur in de ochtend, en je wilt gewoon kick back en voor ongeveer een uurtje of zo midden op de dag ontspannen.
Uiteindelijk heb ik het bestellen van gebakken forel en franse frietjes, die was echt lekker, en vervolgens weer terug op mijn fiets voor de rest van de rit naar de camping voordat de Plitvice Meren. Dit deel van de rit nam me mee door de stad van Slunj, die is het recht van de snelweg af, je eigenlijk de fiets dwars door de stad als u op weg in de richting die ik was. En, het beste deel is dat er allerlei soorten van de watervallen in Slunj, een aantal echt grote prachtige watervallen die u kunt zelfs zien uit de snelweg. Ik stopte niet, in deze stad, want het was ongeveer 15:00 toen ik reizen door en er was eigenlijk een beetje van de drukte aan de hand. schoolkinderen werden naar huis lopen van school, en een aantal grote vrachtwagens maakten alle soorten ruis, dus ik bleef gewoon op de fiets rijden dwars door.
Uiteindelijk, aan het eind van de middag, deed ik het naar de camping was ik op zoek naar. Reed ik op in, en vond de receptie / administratie enerzijds, en kocht een nacht in de tent, en dan naar de douches Ik zwierf . De camping zelf was echt heel groot, ik denk dat het kan een paar duizend kampeerders huisvesten als het was in het midden van de zomer tijdens het hoogseizoen. Een ding al, deze camping was niet gevuld met particuliere campings zoals ik was gewend om uit de Verenigde Staten. Het was meer zoals open velden waar je een plek op het gras geplukt om het opzetten van je tent. Hoe dan ook, het was gewoon goed, ik zet mijn fiets omhoog naast een boom, gooide de tent, en dan naar de douches.
Dit was de eerste volledige dag voor mij in het nieuwe land van Kroatië. Ook is dit mijn eerste officiële dag van de fiets op tournee OOIT. Mijn gok is dat als je ooit gegaan op een fietstocht, kan je nog je eerste dagen vrij goed stoppen. Dat is zeker het geval voor mij.
De dag begon vroeg in de ochtend, misschien rond 7u. Werd ik wakker in de jeugdherberg dat ik de nacht doorgebracht op, nam een snelle douche, en at mijn maaltijd in de kantine gebied met enkele andere reizigers. Ik beslist niet Haal het beste nachtrust, maar dat is wat je mag verwachten met een dergelijk groot tijde te wijzigen en een nieuwe plaats etc ..., maar dat was niet stoort me een beetje. Ik had te maken naar Dubrovnik op een veerboot en het hoofd vangen een bruiloft in Sicilië, en de tijd en de afstand was van de essentie. Dus ging ik, de deur uit met mijn fiets al geladen, zadeltassen vastgemaakt aan het rek, en een grote grijns op mijn gezicht. Ook een helm op mijn hoofd.
Zoals waarschijnlijk het geval in elke hoofdstad op onze planeet, de vroege ochtend is een moeilijke tijd om te fietsen rond zijn, vooral als je niet het gebied kent. Ik keek naar mijn grote kaart van het land, en proberen te erachter te komen hoe je naar Karlovac. Dit was de stad waar ik hoopte te maken aan de nacht door te brengen. Het bleek een potentieel 30-40 km fietsen voor de hele dag die niet is te veel, maar een goede warme voor mijn eerste dag op de weg.
Zoals geluk zou hebben, zou ik het trottoir in de stad Zagreb likken in mijn eerste 30 minuten na het begin van mijn eerste dag van de fietstocht. Dat is juist, mijn eerste crash, en nog steeds mijn enige crash (5 jaar later), maar een kleine crash niettemin. reed ik van een stoep, en er waren allerlei mensen in een klein gebied zich klaar om een bus aan boord, en dan het volgende wat ik wist was ik op weg was naar de fiets over de clips nog steeds verbonden. geen hoge snelheid situatie, maar gênant voor het punt waar ik sprong meteen weer op de fiets en snelde met een paar kleine kleine krasjes. Wat er gebeurde was een echte amateur fout. Mike fietstassen steken dat ongeveer een halve meter aan beide zijden, eigenlijk sloeg de het bouwen van muren om mijn recht en zorgde ervoor dat ik de andere richting te gaan en ik ging naar beneden. Niet een groot probleem, kleine bloed, en een paar kleine krasjes. Dus, eens uit Zagreb, was ik begonnen met een werkelijk gevoel krijgen voor wat het is om in een vreemd land. Helemaal alleen, met een grote mountainbike, geweldige versnelling, en een camera of twee om wat te doen documenteren. I herinner me dat ik rond langs, proberen te achterhalen wat de heck was de deal met de lokale bevolking. Er waren zo veel verschillende dingen om naar te kijken. Het duurde niet lang totdat ik werd buiten de hoofdstad, en voelde me alsof ik was in landbouwgrond voor een goede. Dat klopt, een kleine stad boeren rondom. Oude mensen die zag er 80 jaar oud, doet veldwerk alsof ze waren nog in hun twintiger jaren. Het was een gezicht om te zien. En het groen was ook geweldig. Het was 't alles is verbrand onkruid overal uit zoals ik gewend was in een groot deel van Californië.
Zoals u misschien denken, er altijd een tijd waar je wilt een snelle pitstop komt. Voor mij was het niet altijd nodig over wat te eten, of een vraag te stellen. Het ging meer over willen gaan naar een aantal kleine shop en bestel een drankje of een kopje koffie, en gewoon te praten met degene die er was, en te proberen en te leren wat de deal was waar ik was. Dat was altijd leuk om me in Kroatië, en heeft nog steeds zo veel plezier overal anders. Maar, zoals dit was nog altijd mijn eerste dag, was ik altijd opsluiten mijn fiets, en zorg ervoor dat mijn paspoort centimeter weg te houden van mij te allen tijde, en altijd te kijken voor elke verdachte persoon.
Na ongeveer 20 kilometer, was het eindelijk tijd voor de lunch. Dus ik zag een klein klein restaurant in de stad Klinča Sela. Schreef ik op mijn kaart dat ik lam was er, en het was eigenlijk niet mijn favoriete maaltijd van de reis. Het was echt echt droog als ik me herinner, maar het was een genot om op zo'n kleine plaats aan de kant van de weg, dus ik heb niet de zorg over het voedsel in alle. En het was spotgoedkoop, dus het was allemaal een goed geheugen. Maar binnen een paar minuten was ik terug op de fiets en liep naar Karlovac eindelijk.
Toen ik eindelijk gelukt om de stad in, was ik niet zeker weet waar te gaan voor onderdak. Ik had niet geleerd een Kroatische op dit punt, dus mijn mededeling was in het Engels, of in gebarentaal, die ook weet ik niet. Na rijden rond voor ongeveer een uur, kwam ik in een klein hotel, en dat is waar ik besloten om de nacht door te brengen. Zoals ik me herinner, waren de kosten ongeveer $ 50 voor de nacht, en dat bleef mijn duurste accommodatie voor de gehele reis. Het beste deel van dit was ontmoette ik een kerel die er werkten genaamd Marko en hij sprak uitstekend Engels. We gingen allebei uit en had een drankje later op de avond en ik ben zelfs zag hem weer in de ochtend. Marko Ik zou overwegen om mijn eerste Kroatische vriend. En zoals je niet mag verwachten, zowel Marko en ik heb waarschijnlijk heen en weer meer dan 50 keer in de afgelopen vijf jaar per e-mail. Hij komt uit Karlovac, en is er een muzikant. Hij is ook van plan te trouwen met een meisje uit Zagreb in juni van 2010. congrats Dus om je Marko.
Zoals voor de stad zelf, kan ik echt niet zeggen dat ik zag te veel van Karlovac, deed ik loop rond met mijn camera de dag dat ik aankwam in de avond en nam een aantal beelden. Wat ik wel herinner was dat het leek te worden een beetje van een soort militaire stad. En er leek ook te worden dat sommige gebouwen gekeken te worden vernietigd door de oorlog of waren gewoon busted up nogal slecht. Sommige structuren keek vond ze was gebombardeerd in de niet al te recente verleden. En er was een goede hoeveelheid van graffiti op een aantal muren ook. De biertuin Ik was behoorlijk interessant om ging. Ik heb geen staking van elk gesprek met elke lokale bevolking daar, maar dat was gewoon prima. Iedereen leek te worden in een aangename sfeer en Ik hoop om het te maken daar op een dag terug om te bezoeken met Marko en zijn familie.
Mountainbiken Voorwaarden van Zagreb naar Karlovac zijn uitstekend. De wegen zijn goed onderhouden, en er waren tal van plaatsen om voor de drankjes en hapjes te stoppen op de weg. Herinner ik me met een semi gevaarlijke ontmoeting met een achtervolging hond, maar hij was niet snel genoeg om mij te pakken, werd ik behoorlijk hard trappen keer brak hij uit zijn slaap en rende achter me wel.
Het was het einde van mei in 2005, toen Ik fietste van Gračac naar Pag. Mijn doel was om helemaal naar Novalja krijgen omdat het klonk als een serieus leuk feest stad aan het water, of althans dat is wat de gids is gemaakt te zijn. Maar natuurlijk, je nooit echt weet wat iets gaat worden wilt, totdat u het zelf doen als je op een fietstocht.
Als ik de nacht doorbracht in Gračac, Ik schoof uit relatief vroeg in de ochtend, en ik herinner me dat ik tot een aantal ernstige heuvels voordat de dingen draaide zich om naar omlaag. Het was niet zo veel bos zoals het was meer kale rode berggebieden als ik me goed herinner en Het was heel mooi. allerbelangrijkste, waren er weinig of geen voertuigen op de weg met mij. Dit was meestal het geval in de meeste van Kroatië, en dat is een van de beste onderdelen van fietsen in dit geweldige land. Geen enkel voertuig het verkeer betekent dat u daadwerkelijk kan horen wat het natuurlijke leven en de geluiden zijn, en het gaf me ook een gevoel van werkelijk uit het rooster op keer.
Dit stuk van de fietsen was gevuld met een enorme berg en dan een downhill naar de Adriatische Zee. Zodra ik de onderkant van de afdaling gedeelte naderde, begonnen dingen te krijgen wat taai. Er was een soort van semi aanleg van wegen gebeurt voordat ik naar Maslenica, en het trottoir was niet al te goed. Terugkijkend op de reis, dit was een van de eerste keer wanneer de toestand van de wegen werden sub par eigenlijk, dus het was een beetje spannend om te fietsen op een aantal vervelende weg definitief worden. ik had verwacht dit veel vaker, maar tot op dat punt is gewoon nooit gebeurd.
De cuttof te krijgen naar Zadar is een ander belangrijk kruispunt in de fiets de dag te rijden. Ik nam enige tijd in en uit te vinden op de kaart waar te gaan om het hoofd in de richting van Pag Island, en er was zelfs een aantal echt grote borden dus was het zeker niet te moeilijk.
Ik herinner me nog een stop bij een klein restaurant in een stadje dat genoemd kon worden Razanac of Miletici. Het was een hotel / bed and breakfast type plaats, en ik ging naar buiten, waar er nog een paar en geluncht. Ik was echt hongerig en het gewoon bleek dat deze plaats werd mijn nieuwe favoriete maaltijd te serveren. pasta met zeevruchten of spaghetti Fruti de Mare. Hoewel Kroatië is heel anders dan Italië in vele opzichten, is er een aantal gelijkenissen ook. Een ding dat zeker is is dat de Kroatische koks zeker weet hoe je pasta met zeevruchten te maken. Dit op vele dagen omgezet in door de lunch en het diner. Na een lange ochtend of middag de fiets rijden, is er iets voor te zeggen om te gaan zitten om een aantal fantastische pasta met zeevruchten met verse inktvis / mosselen / mosselen en sint-jakobsschelpen en vis gemengde inch Ik kan nu proeven, en de prijs was altijd ongeveer 30 kuna of $ 5 op het moment.
Een ding om op te merken, was in dit restaurant, begon ik op te merken dat het weer aan het veranderen was. Het is niet steeds erg troebel is of regent, maar het was steeds erg erg winderig?. Aan het punt waar ik moest mijn servet uit de grijper grond en was bang dat mijn fiets zou omvallen van waar het is vaak leggen. Maar natuurlijk, ik wist niet dat er iets van deze wind.
Na de lunch kreeg ik terug op mijn fiets, en was van plan op het maken van het naar het eiland Pag en uiteindelijk naar Novalja of ergens daar tussenin. Het duurde niet lang totdat de wind was zo hard waait dat ik begon te hebben om op te leunen op gewoon het recht om te verblijven op de fiets. Dit is zeker iets nieuw voor mij.
En toen kwam er een punt waar ik kwam rond een bocht en de grond / muur, dat was op mijn rechter kreeg lager en ik was veel meer blootgesteld aan de wind die vloog door, en een of andere manier, ik keek naar de Adriatische zee, was mijn links, en mijn zonnebril op mijn gezicht vloog op ongeveer 30 mijl per uur, ging voordat ze ging naar beneden, en waarschijnlijk landde ongeveer 200 meter afstand van mij en zijn nooit meer teruggezien. Ook op dit moment, was ik mijn fiets op het breukvlak de kant van de weg, en leunt naar rechts (weg over) alleen te handhaven als rechtop. De wind was te zijn blies 50-60 mijl per uur of meer nu, en ik was eigenlijk in paniek en niet zeker weet wat te doen. Weinig wist ik, dit was slechts een paar honderd meter van de brug die loopt over naar Pag Island. En, waren er verschillende motor motorrijders die niet mochten passeren over de brug als gevolg van de sterke winden. Ze hebben een kleine stand bridgetakers , waar een oudere man wachtte het Kroatisch en het vertellen van alle 2 voertuigen met wielen om te stoppen en terug te gaan. Ik had het geluk aan iemand die stond te wachten uitgeput en help me in veiligheid te brengen (dat was achter deze kleine bridgetakers hut en hebben uit de wind). Dus daar stonden we dan, Ik herinner me een Frech vent, die ook op de fiets, motorfiets en een paar jongens. Een van de motorfiets jongens heette Josef, en hij hielp me uit op een belangrijke manier. daadwerkelijk Hij bezat een restaurant in Novaja dat is waar ik heen wilde, en hij vertelde mij een vriend van hem was om hem op te halen in een busje en ik kon mijn fiets er ook in als ik graag pack. Dus, ik nam hem op het aanbod ( Dit was mijn eerste keer op reis door iets anders dan fiets of per boot tot nu toe op de reis)
Alles werkte in het einde. Ik heb daar in Novalja, een huis om een kamer te huur in (jonge jongen genaamd Marko woonde daar en nam me rond) gevonden en ik ben zelfs gestopt met in het restaurant van Josef is mijn eerste nacht en aten met hem en zijn vrienden , zou hij me niet laten een cent te betalen als de gebruikelijke Kroatische manier.
Ik besloot te blijven een paar dagen in Novaja, en hing met een aantal van de lokale bevolking, voornamelijk Marko's vrienden, speelde zelfs enkele basketbal met hen, ze schopte tegen mijn kont maar ik verwijten dat op mij hoeft te spelen in sandalen. En natuurlijk, Ik at wat kaas van Pag. Dit is een stukje zoute schapenkaas dat de locals zijn erg trots op.
Hier zijn de aanwijzingen en instructies over hoe wahoo vis te koken. Wij vingen een aantal wahoo een paar jaar geleden in Mexico, en we hadden gehoord dat het was een van de beste vis omhoog te koken ja, dat is wat we deden. En de jongen deed het goede smaak. Zoals goed, het is zo makkelijk om te koken, bent u zeker naar de smaak van deze fijne, witte vlees vis liefde.
Indien u reeds over de wahoo gesneden in een filet, neem dan de filet en snijd deze in stukjes die 1 1 / 2 cm lengte zijn. Trouwens, wat je kunt doen is gewoon te krijgen in een kommetje van meel uit de dip en licht Wahoo filets in de bloem. Dat is vrij veel is. Het enige wat u hoeft te doen is nu kok de vis. Wat we wel hebben, is dat we gebruik gemaakt van een regelmatige oude koekenpan en zet in sommige gesmolten boter. Door de warmte op en dan bakken tot de vis totdat de buitenkant is een mooie kleur bruin is alles wat u hoeft te doen en vervolgens de wahoo is klaar om te eten. Dat is hoe gemakkelijk het kan zijn om echt goed te proeven wahoo koken relatief snel zonder al te technisch en gecompliceerd.
Een andere techniek die we ook probeerde was kregen we vinagrete dressing en leg het op de wahoo filet. Daarna gingen we hetzelfde proces van het strijken van de filets door de bloem en dan bakken ze op. Dit was ook erg lekker en voegde er verschillende smaken aan de Wahoo vis.
Ga je op een fietstocht op een gewone fiets met de zadeltassen in Argentinië is een reis naar zijn zachtst gezegd. Dit was mijn tweede fietstocht van mijn leven, en een heb ik geweldige herinneringen aan. Ik denk dat het waarschijnlijk moeilijk wordt om iemand te vinden die verschrikkelijke herinneringen van een fietstocht omdat zij meestal de beste tijd van je leven.
Argentinië is een enorm land. Laat je niet gek anders. Ik ben niet een voor het doen van veel planning, en in sommige opzichten ik de prijs betaald voor mijn gebrek aan planning. Maar in andere opzichten was dit allemaal deel uit van de ervaring.
Mijn fietstocht begon met het vliegtuig de landing in de luchthaven van Buenos Aires. Voor sommige reden, zat ik naast een meisje op het vliegtuig rijden van Houston, en ze gaf me een slaappil die ze ook nemen. Ik ben niet iemand die random pillen te nemen van anderen, maar dit heeft goed uitgepakt. ik letterlijk wakker maar een half uurtje voordat het vliegtuig de landing was behoorlijk indrukwekkend ... slaappillen.
Eenmaal op de grond, was het tijd om gericht te krijgen op de luchthaven en vind de bagage claim. Dat was niet te hard, en mijn fiets kartonnen doos werd er in een stuk zonder gaten erin met mijn Ritchey mountainbike. Droeg ik mijn twee zadeltassen en mijn gele tas droog aan boord als handbagage. Gewoon voor het geval de fiets heeft het niet gehaald, heb ik altijd dacht dat ik kon gemakkelijk een nieuwe fiets kopen en gewoon gaan vanaf daar, maar dat is natuurlijk niet nodig was .
Zoals ik het buiten in Argentinië voor de eerste keer, heb ik het snel een taxichauffeur die overeengekomen om al mijn bagage, fiets doos en alle te nemen in zijn kleine auto gehaald. Ik spreek redelijk Spaans, dus ik vertelde hem om me naar een stad ongeveer 100 kilometer buiten de stad. vertelde ik hem dat ik niet schelen waar, slechts enkele kleine stadje waar ik kon de nacht doorbrengen. vertelde hij me dat hij me zou nemen naar San Antonio de Areco. zei ik geweldig. En daar gingen we .
Het is een beetje een vreemd gevoel begint een fietstocht in Argentinië binnenkant van een ongemerkte taxi met een taxichauffeur met de naam Ariel Camacho en post uit een super grote hoofdstad. Maar, zoals ik hou niet van fietsen in drukke steden met tonnen verkeer, dit was de beste optie, en voor slechts ongeveer $ 20 de taxi, het goed was de moeite waard. Toen we aankwamen in San Antonio de Areco, hij nam me mee naar de "Toerisme Center" en regelde hij voor mij om te verblijven met een vrouw voor de nacht in een gehuurde ruimte voor ongeveer $ 10. De vrouw was zo mooi, dat ze zelfs mij een super ontbijt in de ochtend. Ook mijn taxichauffeur overeengekomen om mijn fiets box terug te nemen met hem, en hij gaf me zijn bedrijf kaart dus ik kon hem bellen om mijn vak te halen toen ik terugkeerde naar de hoofdstad in drie weken. En natuurlijk wilde hij een andere rit naar het vliegveld (die hij kreeg!)
